I've been driving all night, my hand's wet on the wheel
There's a voice in my head, that drives me heel
It's my baby callin', says I need you here
And it's half past four and I'm shifting gear

When she's lonely and the longing gets too much
She sends a cable coming in from above
Don't need no phone at all
We've got a thing that's called :
Radar love, we've got a wave in the air

The road's got me hypnotised
And I'm speeding into a new sunrise
When I get lonely, and I'm sure I've had enough
She sends her comfort coming in from above,
don't need no letters at all
We've got a thing that's called : Radar love
We've got a line in the sky

(golden earing)

Met dit lied van Golden Earing in het achterhoofd zijn de ruiters der stalen rossen vertrokken. De wijde wereld in. Niet alleen tot aan het ‘einde van de wereld’ ook naar einde beschaving en de totale eenzaamheid tegemoet om te strijden voor wat hun lief is: aankomen.

Honderden navigators ter plaatsen of in hun verre thuisland zullen hen bijstaan, en dit met liefde, geduld en accuratie. They’ve got that thing, Radar love.

De eerste trek van de rally brengt ons naar Santa Rosa, het centrum van de pampa's. Deze streek is de vruchtbaarste van Argentinie. Als we ergens de wieg van de Argentijnse landbouwcultuur moeten zoeken is het wel hier. In Argentinie hebben we vochtige en droge pampa's. Santa Rosa ligt in de vochtige pampa's, of de graan- en vleesschuur van de wereld. Het graan is de laatste jaren verandert in soya. Het is een uitstrekt landschap, zoals de naam pampa inhoudt. Landerijen vol koeien en uitgestrekte velden bezaaid met soya en graan. De Argentijnse steak komt van deze streek, net zoals de beste Argentijnse kaas, vooral harde kazen, type Gouda.

De stad Santa Rosa, is gesticht in 1892 en herbergt 10.000 inwoners. Er zijn twee grote landerijen, estancias genaamd, Santa Rosa van de oorspronkelijke engelse familie Tomas Mason en de boerderij Toay.  Toay is de meest vruchtbare, ook wel bekend voor de grootste watervoorraad van Argentinie. In 1883 begon de familie van kolonel Remigio Gil er een boerderij die de leverancier werd voor heel Argentinie. Zijn schoonvader Tomas Mason stichtte er de grootste runderkudde ooit gekend in dit land en zoals de Argentijnen wel eens willen zeggen: de grootste kudde van de wereld.

In Argentinie werken ze met verschillende rassen. De genetische technologie is hier ver zijn tijd vooruit. De estancieros, boeren, voerden verschillende rassen uit heel de wereld in en bewerkte hen zo om uit elk ras het beste te halen. Of hen dat gelukt is, kan u best zelf eens proeven. Het Indische ras, Cebu Brahman, tweede foto, wordt hier vooral gekweekt in streken waar het heel warm is. De buffelkoe, foto drie, is een eigen Argentijns ras, geweekt uit andere Amerikaanse rassen. De andere bekende zijn de Shorthorn, Hereford en de Aberdeen Angus. Ook voelt de Franse koe, Charolais, alsook de Zwisterse, de Pardo en Simmental als zelfs de Holando-Argentino zich thuis in de weidse Argentijnse pampa.

De rally zal niet echt over asfaltwegen gaan, de piloten zullen hun tocht ‘lijden’ over en door de weilanden. Ze zullen dan ook dichter bij de ‘casco’ van de estancieros (boerderijen) komen dan wij, gewone stervelingen ooit. De ‘casco’ is het huis van de groot grondbezitter. Casco betekent: helm, bescherming, vandaar dat het huis van de grondbezitter in het midden van zijn landerijen ligt, afgelegen van de rest van de wereld en teruggetrokken tussen zijn mensen en zijn dieren. Enkel voor een wedstrijdje polo of criquet zullen ze uit de hemel neerdalen. U ziet al dadelijk aan de sporten dat de high society hier engels getint is. Er is dan ook een groot verschil tussen zij die ‘mate’ slurpen en zij die a cup of tea tot zich nemen in de koelte van schaduwrijke bomen. De mate is typisch voor deze streken, ook weer: Uruguay en Argentinie samen. Het is een gedroogde calebas waar ze een sterke thee in schenken, bladeren van de plant ‘mate’, en het vocht opslurpen door een zilveren rietje. Mate drinken is een sociaal gebeuren, er is een vast persoon, normaal de oudste of als er een vrouw bij is, de vrouw, die de ketel of thermos met water bijhoudt en het kalebasje bijvult als het leeg geslurpt is, verder wordt de kalebas in de groep doorgegeven. Dit komt uit de gaucho cultuur. U voelt al dadelijk aan dat de bewoners van de casco de andere groep is, nl de tea drinkers. Deze twee groepen worden niet gemengd. Een mate weigeren is geen afront, de andere weet dadelijk dat u geen mate-drinker bent en de kous is af. Een thee weigeren is ook niet erg, u kan in dit gezelschap wel geen mate vragen omdat die niet voorhanden zal zijn, een koffietje daarentegen wel.

De heren achter het stuur, tijdens de rally, zullen geen kiekjes trekken onderweg, daarom geef ik u hier een blik achter de schermen.

U ziet dadelijk aan de bouwstijl dat ze een beetje engels getint zijn. Deze grote casco’s kom je enkel tegen in de pampa’s waar de rijkste boeren wonen.

Tijdens de bivak zullen misschien enkelen een mate aangereikt worden, of ze het lekker vinden is een andere vraag. Het is wel een opkikkertje, het geeft je vleugels!

De zwart-wit foto uit de oude doos is inderdaad ‘El Che Guevara’ . Hij kwam uit een estancieros familie en studeerde af als dokter. Door zijn voorliefde voor de gewone man is hij een fervente matedrinker geworden. Zijn bijnaam ‘Che’ is gegroeid omdat hij, als Argentijn zijnde, elke zin begon met “Che...hoe ist?” Het woordje che komt van de Mapuche indianen en betekent: mens. Als je hier wil aanvaard worden als ‘echte’ moet je dit woordje geregeld in de mond nemen.

De drie bollen zijn ook een vast atribuut van de gaucho’s, door een zwaaibeweging, vliegen ze de lucht in en cirkelen zich om de poten van het dier dat ze willen vangen. De bollen waren oorspronkelijk gevuld met struisvogeleiren, nu gebruiken ze afgedankte biljartballen, ingevoerd van, ja u raadt het al: Belgie.

Als laatste wil ik u nog de zilverkunst laten zien van de gaucho’s en de estancieros. De figuren zijn eigen aan Argentinie. De bloem als motief mag hier zeker niet ontbreken.