“DAKAR Rally en de geconstipeerde Lama's" (titel van Tommeke)

Ir. Jacobacci is een heel klein gehucht in het niets. Het is ontstaan in 1916 door migranten die werkten aan de spoorlijn en zijn blijven hangen. Het was daarvoor reeds een aiken, rustplaats voor reizigers uitgebaat door indianen. De originele naam was Nahuel Niyeo. De naam Ir. Jacobacci werd later gegeven uit eer voor de Italiaanse ingenieur uit Modena, Guido Amadeo Jacobacci, die het treinspoor naar het Zuiden heeft aangelegd.

De rally verlaat nog niet te gauw het droge woestijnlandschap. Ze blijven nog even in de droge heuvels van het tafelgebergte van Rio Negro hangen, waar de vulkanen overheersen. Toch wil ik u het winterse landschap van Bariloche niet onthouden. Bariloche ligt een beetje verderop, net in Neuquen. Het wordt door de skiliefhebbers ook wel Bariloo genoemd. Het heeft een continentaal klimaat, de zomers zijn heerlijk warm en de winters ijzig koud. Een ideaal ski-oord voor sportievelingen op latten.

Nu even terug naar onze rallygasten. We kunnen ze niet aan hun lot overlaten. De weg van Jacobacci tot aan Neuquen, het beloofde land, is lang. Jacobacci ligt op een tafelgebergte en daar waar deze hoogte zich neerstort als een Gran Canion, vloeit het smeltwater van zijn reuze broer, de Andes, samen in grote bassins, net op het grondgebied van Neuquen. De vulkanische keten van Jacobacci houdt dit alles tegen, op die tafel is droog, guur en schraal. De waterlijn met de meren, stuwdammen en overvloedige waterbekkens, loopt juist over de grens van Rio Negro in Neuquen. Aangezien de goeverneur van Rio Negro zo trots was om te zeggen dat de rally 2.200 km in zijn provincie zou afleggen, kunnen we besluiten dat de rally over het tafelgebergte zal gaan. De deelnemers zullen nog niets merken van het overvloedige waterreservoir van de wereld. Dit zal hun lot zijn:

Als dat maar goedkomt.

Neuquen, de aankomst, is een stad die eveneens gegroeid is uit de migranten op zoek naar petroleum. Het is een moderne stad in een prachtig landschap. De adrenaline stroomt hier van de natuur in je aders. Het landschap is een sprookje, Patagonie op zijn best. De prikkels van de Andes vind je hier in de Gran Canions die her en der opduiken. Ik hoop dat de deelnemers ’s avonds in de bivak even naar de heldere sterrenhemel kijken. In deze streek extra het bewonderen waard en een totaal ander sterrenbeeld dan in Europa. De poolster zal je hier niet zien, het Zuideren kruis wel. Het sterrenbeeld waar Magalaan en  Columbus zich op georienteerd hebben. Magalaan was de eerste die het vernoemde in 1505. Toch werd er al voor hem over gesproken. Dante schreef in zijn Comedia Divina over 4 sterren in de vorm van een kruis, dat zullen de eerste mensen zien als ze van de hel naar het vagevuur gaan...Hoewel in de tijd dat hij dit schreef, er nog geen land was ondekt waar men dit sterrenbeeld kan bewonderen. Marco Polo spreekt er wel over met zijn vriend en filosoof Pietro de Albano in dezelfde tijd van Dante, maar of die twee vrienden waren, is niet geweten. Iets later schrijft Americo Vespuccio 15^de E, over een Kruis in de hemel in een brief aan Lorenzo de Pier de Medicis. Deze helden zagen stukken van de wereld die toen nog onbekend waren, het zijn voorlopers van Dakaristen, moedig en volhouders. Hopelijk schijnt het Cruz del Sur ook op het pad van onze dakaristen, als een radar van moed en voorspoed in deze godvergeten streek.

Neuquen is de fruitkorf van Argentinie.

We komen na de droge doortocht eindelijk weer water tegen. Prachtig klimaat, ondanks de ijzig koud in de winter. De Andes doemt op, maar houdt zich nog een beetje gedeisd. Hij geeft het water terug aan de wereld. Hier ziet u het grootste zoetwaterreservoir van.....u raadt het al: de wereld.

Het is een reuzegroot deltagebied, vandaar zijn vruchtbaar en bosrijke omgeving. Hier wordt vooral het fruit van Argentinie geoogst.  De provincie exporteert appelen en peren en dit niet voor citroenen, wel voor meer dan 25 milj dollar per seizoen (jan-november). Ook exporteren ze druiven, perziken, pruimen, krieken en bosvruchten. Vooral naar landen in Europa en Rusland. Bij al dat fris fruit hoort uiteraard ook een prinses en dit jaar is dat Silvana.

Het is niet dat de rijders met al die fruitige schoonheid nu uit de problemen zijn. Achter elke schoonheid in Argentinie ligt een addertje verscholen. De weg van Jacobacci tot aan Neuquen is  afzien. De rijders trekken door een desolaat vulkanisch gebied, en zullen niet veel merken van het microklimaat een beetje verder. Het is op een microscopische plaats dat het klimaat zalig is, een paar kilometer verderop verga je van de hitte en de droogte. En juist daar zal Dakar zijn weg uitgestippeld hebben, neem dat maar van mij aan. Ze zullen hun appeltje voor de dorst bij aankomst echt wel verdiend hebben. Misschien komt Silvana wel langs met een korfje.