Viajo por las nubes,
voy llevando mi canción,
vuelos por los cielos,
con las alas de mi corazón,
Ik reis door de wolken,en neem mijn lied met me mee
ik vlieg door de lucht,met vleugels vanuit mijn hart.
Voy, voy llegando al sol,
ven que nos lleva el viento,
ahora voy, llevo mi emoción,
voy...por el tren del cielo.
Ik ga, ga de zon achterna, ik ga waar de wind me brengt, nu ga ik, mijn emoties achterna, ik ga....met de trein tot in de hemel. Ik ga door de bergen, tot de zee me omarmt, voor pachamama die ons de vrijheid geeft. Ik ga over wegen, die ons de waarheid brengen, langs het pad van de indiaan, voor de mensheid. Nu ga ik tot aan de zon, waar de wind me draagt, mijn emoties achterna.
Ik voelde het reeds bij hun aankomst in Buenos Aires, tijdens hun intervieuw, deze kerels zijn zelfzeker en gaan het redden. We zitten op drie dagen voor de aankomst terug in Buenos Aires en het team Werner Nees met zijn co-piloot Mario Gerardyn zijn het enigste Belgische team nog in de race bij de wagens. Er zijn nog Belgen en die scoren zelfs ook nog goed, maar zij vormen dan team met een andere nationaliteit.
Na een beetje over en weer chatten en coordineren tussen Tommeke, Werner en Mario, kan ik de twee heren even intervieuwen op een zonovergoten terrasje voor hun hotel, voor de oblisk, centrum Buenos Aires, voor de start.
- En zenuwen?
Het prompte antwoord van de twee zelfzekere jongens: "Nee helemaal niet, nee, gewoon, de roadboek hebben we juist gekregen voor vandaag en morgen en die nemen we nog even door voor we om 17u naar de start gaan."
- Het roadboek krijgen jullie dus dag per dag.
"Ja , bij aankomst van de rit, krijgen we het roadboek voor de volgende dag. Dat wordt dan door ons bestuurd en daarna kruipen we in ons bed."
- Wat vind je van de organisatie? Verloopt alles vlot?
"Heel vlot, we worden heel goed gebriefd, het Toyota team vangt ons heel goed op. We moeten zelf aan niets denken, alleen aan de ritten en onze auto. Als we 's avonds in de bivak toekomen, geven we de sleutels af aan het back-up team en die kijken dan heel de auto na. s' Morgens krijgen we de sleutel terug en is het weer aan ons."
- Wat verwachten jullie nu van de rally, hebben jullie ervaring, speelt dit in jullie voor- of nadeel?
Werner: "Ik heb nog geen Dakar rally gereden, of andere piloten met Dakar ervaring voordeel hebben bij deze hier in Argentinie, weet ik niet. Het zal helemaal anders zijn dan de vorige, denk ik. Het land is anders, het klimaat. Wat er vooral op aankomt is dat we als een echt team blijven samenwerken en dat zal wel lukken."
Mario: "Ja we hebben veel samen geoefend, in verschillende ritten in Belgie onze karakters getest, samen gereden en het belangrijkste is om af te spreken hoe ik de bevelen als co-piloot doorgeef. Dat hebben we deze morgen nog eens doorgenomen."
Werner: "Ons moto is: fouten maken we samen. Als er iets gebeurt, gaan we niet zitten vitten wie nu juist in de fout gegaan is. Dat is niet belangrijk, het belangrijkste is om de moeilijkheden samen op te lossen en daar vinden we elkaar wel in terug."
Werner vraagt nog of er in Argentinie veel tegenkantingen zijn voor de rally. Ik vertel hen dat de boeren misschien morgen wel wat kabaal kunnen maken, maar ik verwacht dat niet echt, omdat zij toch volgens de gaucho-regel leven en dat is vooral gebaseerd op eer. Ze zullen misschien wel wat tractoren zetten langs de weg, in het zicht van de camera's, maar echte blockages verwacht ik niet. Het protest van de milieu verenigingen is links en rechts wel te horen in de pers, maar zij werken niet echt samen om veel kabaal te kunnen maken. Artikels in de pers om mensen attent te maken dat natuur belangrijk is, heeft misschien wel meer nut.
- Waar verwacht je het eerste knelpunt?
Mario: "Ik denk wel dat de tweede rit al een voorsmaakje zal geven, maar vooral de rit van Puerto Madryn naar Ir. Jacobacci lijkt me de eerste hel. Op de kaart is niets te vinden van eventuele wegen. Daar zullen we al serieus getest worden."
Werner: "Morgen zal het ook wel niet gemakkelijk zijn, zeker niet om onze gemiddelde snelheid aan te houden, volgens de roadboek zijn er veel scherpe bochten, bochten van 90 graden en dat remt enorm af."
- Is snelheid belangrijk of is het meer de strategie die het haalt?
Werner: "Eigenlijk alletwee. Snelheid is ook belangrijk. Op het draaiboek staan gemiddelde snelheden van 80 a 100 km/u. Dat is zeer snel en die gaan wij waarschijnlijk niet halen. Dan moet je op rechte stukken toch vlug 160 km/u rijden en op zand en graffle is dat gevaarlijk. Het is de bedoeling om zeker ons eindpunt te halen en niet om de zoveel kilometer plat te rijden, ook de grachten moeten we vermijden." lacht hij.
Mario: "Ja onze haalbare gemiddelde snelheid in het oog houden is belangrijk. Er zijn er altijd die de eerste kilometers erin vliegen, na een uur al weer stilvallen en op het einde de verloren tijd willen goedmaken door serieus door te vlammen, dat is niet echt de juiste strategie. Een gemiddelde snelheid voorop zetten, nadat we de roadboek bestudeerd hebben en ons daaraan houden, dat is het verstandigste."
- En jullie goal?
Werner: "Aankomen waar we morgen gaan starten! Dat is wat we ons voorhouden en wat we zeker gaan doen. Dat we zullen afzien, nemen we er graag bij, dat is wat Dakar is."
Mario knikt instemmend.
Onze koffie is op, de heren zitten te popelen om hun roadboek terug onder handen te nemen en nadat er nog enkele foto's genomen worden van de back-up Toyota car, die voor het hotel staat en het uitzicht vanuit hun kamer (vooral de rommel niet trekken, wordt me nog gevraagd) neem ik afscheid. Onze volgende afspraak is rond 19u bij de start van hun tocht door de stad Buenos Aires. Hopelijk vind ik hen daar terug en krijgt het thuisfront nog enkele mooie kiekjes en eventueel een filmpje van hun eerste GO!
Die GO hebben ze letterlijk opgevat en ze GAAN er nog steeds voor. Hun eerste Dakar volledig uitrijden. Gisteren zijn ze in de woestijn van Atacama, Chili, even over kop gegaan. Maar ze staan vandaag weer op hun vier wielen en hun snuit staat richting Argentinie. Nog even te gaan, de eindmeet komt in zicht!
Meer foto's op:
