we zijn weer terug

 

en trachten ons weer aan  het "gewone" leven aan te passen

 

 

twas nen zwaren dakar , 60 % is niet aangekomen ; tzal wel voor iets zijn .

. .

 

minder goeie momenten ?

de handschoenen, hadden een plastiek beschermlaagje waardoor ik 3 dagen met

blaren heb moeten rijden (en zonder handen op de moto is nie makkelijk). de

bril paste niet goed : met een pleiser op de neus , maar consant die

vibratie op de wonde . . .

 

het zwaarste ?

de 3º dag vertelde heidietje mij dat mn broers der uit lagen. een zware

klap.

die dakar was voor hun, zij moesten hem uit rijden, ik niet.ik had de mijne

al (2005). ik ree die met hun,en niet voor mij of zij voor mij. het heeft

mij 3 dagen gekost op zoek naar nieuwe inspiratie , motivatie. dit moest ik

zelf doen,begrijpelijk,  want de jongens hadden zelf hun verdriet te

verwerken . zonde, echt zonde.

 

het eerste wat ik tegenkwam : we moesten de moto gaan halen aan een haven op

90 km van buenos aires. daar kregen we 5 liter nafta kadoo om tot aan de

eerste benzinepomp te geraken : de achterse tank lekte : miljaarde.

kom aan het benzinestation : voltanken : de rechts-voorste tank lekt .een

enorm gat door de uitlaat. nog meer miljaarde: we zijn nog nie bezig en tis

al begonnen.

 

de eerste 2 dagen waren stof stof en nog stof en niet effe , maar 370 en 280

km lang. men zag niets voor en niets achter ons. kwam nog bij dat  de eerste

dag mijn sentinel niet ging . . . plots kwam daar een volkswagen al vliegend

voorbij . schrikken !!!! vanaf dan was het steeds achterom kijken waneer de

volgende ging komen , en hopen dat hij mij op tijd zou zien . . .  leuk was

anders . . .

 

vanaf de 3º dag begon het feest echt : gevarieerde pistes en enorm mooi

landschap . (in africa weet je ongeveer : marroko stenen,mauritanië zand en

senegal pistes; hier was het steeds iets nieuws : tof)

 

de eerste duien waren zoals die van ergg chebbi.mooi en makkelijk. de

laatste km ben ik er zelf nog effe in terug gekeerd om der extra van te

genieten. en de lokal's maar uitleggen dat ik de verkeerde kant op ging . .

 

heel veel "rios" hebben we gezien. zoals de chott in afrika maar veel meer

stenen (enduro-trial : de km's gingen traag voorbij)

 

en toen de duinen van copiapo. bon, eigelijk bergen. maar o zo mooi.

van op de hoogste zagen we de andes en de pacific , wreed schoon !

 

en het land ?

enorm , groot, mooi. de bevolking en enorme passie voor de autosport.

overal waren ze. eenmaal in de bergen had ik een probleem met de achterrem.

ze kwamen toen af met wijn brood en vlees. en terwijl ik de inwendige mens

aan het versterken was waren der 2 bezig met de moto in orde te brengen.

en in een andere etape waar (voor de zoveelste keer) de benzinetank lek was

en ik niet genoeg had om de etape uit te rijden kwamen ze met 10 liters

"nafta" af . . . echt ongelooflijk die gasten.

en toen ergens dierven te stoppen om te tanken of aan een rood licht :

direkt kreeg je wat kleine gasten op de moto voor ne foto , en handtekening

, en foto foto foto en handtekening en handtekening, wreed wreed. . .

 

en moto ?

da beestje,

de laatste 2 dagen begon ze olie te verbruiken , veel ,de laatste dag.

en toen ik haar in het gesloten park stilzette in buenos aires heeft ze de

geest gegeven : kleppen, segmenten of piston . de dag nadien moest ik heer

op het podium duwen.maar dat gaf niet ze had mij al 9600 km gedragen, nu kon

ik ook wel iets voor haar doen , niet ? ze had haar missie voltooid !!

 

das zo in tkort een beetje de historie.

 

voor de rest ?

iedereen  , sponsers vrienden familie ,bedanken voor de steun.

mn broers en dady bedanken om der bij te zijn op de juiste momenten.

 

en mn vrouwtje om mij te pakken zoals dak ben .

 

 

xx

 

jc